De grootste presentatieblunder van… Jerre Maas

Wat is je grootste presentatieblunder?

Dat weet ik nog goed… een volle zaal voor jongeren en ik ging vol enthousiasme de interactie aan met een jongen ergens halverwege de zaal. Ik stond te ver af om goed zijn reactie te kunnen zien, maar merkte dat het gesprek met hem ‘moeizaam’ verliep. Toch ging ik door en wilde ik zijn mening over een moeilijke stelling weten, totdat hij dichtklapte en weg liep!

Hoe ben je ermee om gegaan?

Ik ben er toen snel overheen gestapt en ben naar de volgende stelling gegaan. In de pauze ben ik naar de jongen toegegaan. Het bleek een verlegen jongen te zijn die zich niet op zijn gemak voelt binnen de groep waarin we zaten. Ik heb mijn excuses uiteraard aan hem aangeboden!

Wat heb je ervan geleerd?

Zorg dat je dichtbij iemand staat en zijn mimiek kan lezen op het moment dat je interactie aan gaat. Slechts een klein percentage van wat we zeggen komt voort uit de woorden die we spreken. De lichaamshouding en mimiek van deze jongen hadden er waarschijnlijk voor gezorgd dat ik hem in eerste instantie niet zou hebben aangesproken of anders snel naar zijn buurman of buurvrouw zou zijn gegaan. Daarnaast de wijze les om niet te blijven vissen naar een mening of antwoord, maar om juist iemand de vrijheid te gunnen om wel of geen antwoord te geven op de vraag.

Welke tip wil je onze lezers meegeven?

Blunders maken we allemaal, zeker bij het presenteren. Vraag feedback aan je zaal en zorg dat je van je fouten leert!